Over opgeven en zo.......

Vol goede moed begon ik in september aan de opleiding zorgkundige.

Ik ging van de ene infosessie naar de andere en was overtuigd van mijzelf!

 

Ik zag het helemaal zitten. Ik was 7 jaar thuis gebleven, zorgde vol overgave voor mijn kroost en mijn man. Ook voor mezelf vond ik het zalig. Ik behaalde mijn diploma, ontdekte nieuwe hobby's en leefde van dag tot dag. Toch begon het te knagen, ik voelde dat ik meer wou dan thuiszitten. Ik wilde meer,..... ik was klaar om opnieuw mee te draaien in de maatschappij.

 

De eerste week moest ik woensdag en donderdag naar school voor nog meer infosessies.

Nog steeds overtuigd, volgde ik braafjes de sessies. Toen ik donderdagavond naar huis reed, had ik barstende hoofdpijn. Het was duidelijk dat mijn leeg en gevoelig hoofdje zoveel informatie niet meer aankon.

Het piekeren begon,.....

 

Het ganse weekend had ik hoofdpijn en deed ik niks anders dan piekeren.

Is dit het? Wordt dit het? Wil ik dit? Kan ik dit?

 

Ik vertrok maandag vol goede moed voor mijn eerste schooldag richting Ronse.

De eerste 2 uren, vielen goed mee. Kennismaking......altijd leuk  :-)

De 2 volgende uren ging over assertief zijn. Al heel duidelijk dat ik dat niet meer ben.
Probleem nummer 1

 

Tijdens de middag moeten we verplicht een infosessie van de VDAB volgen. Mijn spieren roepen om beweging.

In de namiddag zitten we op het derde, joepie, beweging, eindelijk......Daar gaan de meeste lessen i.v.m. zorg door. Jammer genoeg een lokaal waar bijna geen zuurstof aanwezig is. Puffen....

Na een uurtje mogen we al opstaan voor de eerste praktijkoefening. Pop aan-en uitkleden. Doet goed om de benen te strekken, toch voel ik nu al nek en rug tegenwerken. De 4 uurtjes gaan wel snel vooruit.

Ik verschiet van het tempo van lesgeven op dag 1!

 

Om 16.45 is de eerste schooldag voorbij. Maar nog niet voor mij. Ik heb een afspraak met mijn stagebegeleider om mijn stageplaatsen te bespreken.
Ik heb 2 stageplaatsen op 500 meter van mijn deur, maar de school doet moeilijk omdat het 32 km. van de school ligt. Je moet namelijk in een straal van 30 km. zitten.

Probleem nummer 2

 

We overleggen en overleggen,.... en het weegt, ik voel mijn hoofd voller en voller worden. Het geraakt er niet meer in. Ik word emotioneel.
En dan beginnen we over de liften. Ik heb namelijk een liftenfobie. Dan vertelt de stagebegeleider doodleuk dat ze er een doelstelling van maakt:

 'Jij zal elke patiënt met de lift vervoeren en uw kalmte bewaren'  Say What??

Ok, nu hou ik het niet meer droog. Het is geen kleine angst, maar een fobie. Mijn doelstelling is om later naar thuiszorg te gaan, en denk niet dat er veel woningen bestaan met liften.

Probleem nummer 3

 

Met rode gezwollen ogen rij ik naar huis. Uiteraard met de aanwezige hoofdpijn.

Tijdens een wandeling vertel ik alles aan mijn man. Mijn lieve begripvolle man waar ik altijd terecht kan. Hij geeft mij de raad om te stoppen.

 

Na een nacht vol gepieker, zoek ik een ganse voormiddag naar werk. Ik solliciteer op wel 20 plaatsen.

Ik mag namelijk de opleiding zo maar niet stoppen.
Kan enkel omwille van 2 redenen: Ziekte of Werk!

Ziekte is niet aan de orde dus blijft enkel werk over.

Het is dinsdag en ik moet donderdag naar school, dat betekent 2 dagen om werk te vinden.

Er is maar 1 soort werk waar ze continue aanwerven en dat is poetsen.

Dus dat wordt het!

 

Heb ik goeie uren? Ja

Heb ik werk in eigen streek? Ja

Nog vrije tijd? Ja

Degelijk betaald? Ja

één voor één belangrijke vragen! Ik wil er zijn als de kinderen thuis komen. Ik heb vrije tijd nodig voor al mijn hobby's ;-) Ik leef te graag; ik wil werken om te kunnen leven en niet meer andersom, dat is wel heel duidelijk geworden.

 

Donderdag verwende ik de kinderen met verse fruitsla als ze thuiskwamen. Mijn jongste vertelde me dat ze het fijn vindt, dat ik er ben als ze thuiskomt. En dan, .....dan weet ik dat ik de juiste beslissing nam.

 

Mijn man zegt altijd: 'Alles heeft zijn reden' En inderdaad, klopt helemaal!

 

Vanaf maandag ga ik poetsen! Hé, ik heb werk en dat voelt goed!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is u niet ontgaan dat de klimaatverandering mij niet onberoerd laat!
Zo heb ik al kleine dingen ondernomen om mijn ecologische voetafdruk te verkleinen.

• Wij eten sowieso elke donderdag Veggie. En als het kan nog een extra dag per week.
• Ik nam een biologisch groenten- en fruitpakket van bij de boer.
• Ik nam een contract bij een waterverdeler, die mij elke maand flessen van 10 liter komt leveren. Ik kreeg hierbij hervulbare flessen om mee naar school te nemen. Minder plastiek dus van 5 personen.
• Ik gebruik nu een shampoobar om mijn haar te wassen. Is zoals een stuk zeep, maar is dan voor het haar. Gaat evenlang mee dan 3 grote bussen shampoo!
• Ik maak mijn tandpasta zelf.
• Ik maak ook mijn deodorant zelf.
• Ik maakte van overschot van witte gordijnen, zakjes om fruit en groenten te kopen in het warenhuis. Deze zakjes wegen even licht dan de plastieken variant.
• Als we iets nodig hebben, zal ik eerst naar de kringwinkel gaan of op de rommelmarkt rondneuzen. Zo heb ik in ons nieuwe huis, van de 11 lusters, geen enkele nieuwe gekocht.
• Toen we een huis kochten in 't stad, verkochten we onze tweede wagen. Ik doe nu overdag alles met de fiets of te voet.

Zo, dit zijn voorlopig mijn kleine ingrepen voor een beter milieu.
En alle kleintjes maken één groot hé!

Verwaarloosde blog

Hoi, hoi

Het is al een hele tijd geleden dat er nog een blogberichtje was, maar ik beloof om het goed te maken.

Het voorbije jaar, had ik een plechtige communie te regelen, een verbouwing en een verhuis.
Een heleboel dus!

De communie was niet onbelangrijk aangezien het ons laatste kind was. Volop genieten dus!
Communiekleed werd zelf gemaakt, maar aangezien het kind niet echt de boekjesmaten heeft, was er veel, (lees heel veel) gesukkel nodig om alles goed te krijgen!
Het feest ging door, in ons oude huis. Jawel tussen verhuisdozen en dozen, en.....
Alles werd zorgvuldig voorbereid! Er werd nagedacht over drank, eten, cadeautjes. Tot in het kleinste detail! Met een fantastisch feest en blije mensen tot gevolg.
Tot daar ons laatste communiefeest! Amen!


En dan kwam de ondertekening van de akte! Hoera, eindelijk van ons.
De verbouwing kon beginnen.

We wilden al lang verhuizen. Oftewel werd het een boerderijtje op de boerenbuiten oftewel een herenhuis in t stad. Het werd het laatste.

Aangezien de vorige eigenaars er hun ganse leven hebben gewoond, en op het einde niet meer mobiel waren, was er dringend nood aan een grondige verbouwing. En geloof mij, met grondig, bedoel ik echt grondig!

• Keuken? Noppe
• Badkamer? Noppe
• Water uit de kraan? Noppe
• Raam in handen bij het openen? Check
• Lekkende chauffagebuizen? Check
• Loden buizen? Check
• Tapijtenvloerbekleding (overal goed geplakt)? Dubbelcheck!!!

Grondige verbouwing dus! Toch??

Maar ok, het was het allemaal waard! Nu zijn we stadsmensen. En daar kunnen we ons heel goed in vinden!

Na amper 3 weken verbouwen, kwam dan de verhuis.

Eigenlijk veel te vroeg, want niet alles was gedaan in het nieuwe huis. Maar ook geen minuut te vroeg, zodat we niet meer hoefden te pendelen tussen oud en nieuw huis.
Nu konden we eindelijk 's avonds terug samen eten!


De verhuis was een ramp. We gingen van een groot tot zeer groot huis, naar een gemiddeld huis zonder berging en zonder garage. Je raadt het al.
Gelukkig konden we met de verhuis op zeer bekwame hulp rekenen om het ene huis leeg te krijgen.
Niettegenstaande dat het nieuwe huis vol maar dan ook vol met dozen stond!
We wisten niet eens waar beginnen, maar hé, we hebben het gehaald!

We zitten, en wonen en leven in ons nieuwe huis!

Oh ja, en het gezegde: "men ziet pas wat men heeft, als men verhuisd!" Wel dat klopt helemaal!

Weekmenu

Ik maak al een tijdje een weekmemu.
Lekker makkelijk en handig, toch zat ik elke zondag in mijn kookboeken en recepten te zoeken wat we zouden eten. Ik wilde absoluut variatie.
Daar heb ik samen met het gezin iets op gevonden.
Namelijk elke dag een ander idee:

• Maandag: Vis
• Dinsdag: Keuze (naargelang tijd en promoties)
• Woensdag: Soep met versgebakken broodjes
• Donderdag: Veggie
• Vrijdag: Pasta
• Zaterdag: Werelddag
• Zondag: Vlees

Ben heel blij met dat plan.
Mijn menu was deze keer heel snel gemaakt.
Zal dit plan dan ook elke week hanteren.

Naaiplekje

Toen ik een paar maanden geleden aan mijn eerste naaiprojectje begon, leek het alsof er een bom ontploft was in onze living.

De echtgenoot schrok nogal toen ie thuiskwam.

 

Hier moest een oplossing komen. Zo kon het niet verder!

Ik dacht na, piekerde zelfs even...

..

Ok we hebben een groot huis maar zijn  ook met veel.

 

 Ik kon toch moeilijk een kinderkamer inpalmen;

Of wel??

Nehhhh, dat was geen optie en dus dacht ik verder na....

 

 

Ik zocht en vond een klein hoekje in onze berging. Ok, ik geef toe, niet bepaald, hét van hét, maar hé ben er wel blij mee.

 

En het voornaamste, de living is geen slagveld meer!

 

Ik zocht en vond mijn hoekje ;-)

 

Mijn naaiplekje

 

 

 

Mijn oud plateautje omgetoverd tot handig garenhouder

 

Mijn lintjes-en knoopjesverzameling

 

Oude wijnkistjes dienen als boekenrek

 

Oude postbak bespoten met verf

 

Draaischotel met blikken

 

Oude kast wordt retro kast

 

Vrijgevige kippen

Omdat onze kippetjes zeer vrijgevig zijn en we daardoor steeds veel eitjes hebben, maar ook omdat ik mijn gezin graag culinair verwen, maakte ik deze tortilla.

 

Recept Tortilla met chorizo:

Ingrediënten:

• 2 grote of 3 kleine aardappelen
• 1 pakje chorizo
• 6 eieren
• 1 ajuin

Bereiding:

1. Snij de ui in kleine stukjes.
2. Snij de aardappelen in kleine stukjes.
3. Snij de chorizo in reepjes.
4. Kluts de eieren.
5. Bak de ui en aardappelen 10 minuutjes.
6. Overgiet met de geklutste eieren.
7. Strooi er de reepjes chorizo over en laat 10 minuten op zacht vuurtje garen.
8. Draai de tortilla om en laat nog 5 minuten bakken.

Smakelijk!

 

 

 

Boterhammen saai?

Vinden jullie boterhammen soms ook zo saai?

 

Dan kan je eens een taart bakken.

Ik bakte vandaag een courgettetaart met zalm. En, ze was overheerlijk!

Ik deel graag het receptje met jullie.

 

Ingrediënten:

• 1 courgette
• 1 pakje geraspte kaas
• 1 pakje gerookte zalm
• 1 vel bladerdeeg
• 200 ml room
• 4 eieren

Bereiding:

1. Snijd de courgette in kleine blokjes.
2. Stoof de courgette in olijfolie met peper en zout.
3. Klop de eieren los met de room.
4. Leg het bladerdeeg in een taartvorm.
5. Strooi er de helft van het pakje geraspte kaas over.
6. Leg er dan de courgetteblokjes in.
7. Snijd de zalm in reepjes en leg hem in de taartvorm.
8. Giet er de room met eieren over.
9. Strooi de rest van de kaas erover.
10. Zet 35 minuten in een voorverwarmde oven van 190°.

SMAKELIJK!